Zâhidâ
gel soyunak bir kere paltârımızı
Çıkarak
zâhire bâtındaki efkârımızı
Pîş-gâh-ı
nazar-ı halka dutak vârımızı
Görüb
anlar dahi tahkîk ilesün kârımızı
Her kimin agı kara ise utansun a balam
Belki ıllarca yatanlar bir uyansun a
balam
Helelen gel unudak fil-mesel öz lâfımızı
Add-ı
a’mizce açak âyine-i sâfımızı
Alak
âyîneye karşı bütün esnâfımızı
Gösterek
anlara insâf içün insâfımızı
Her kimin agı
kara ise utansun a balam
Belki ıllarca yatanlar bir uyansun a
balam
Nola
bir lahzalık olsun atak elkâbımızı
Çıkarak
hürmeti câlib olak esvâbımızı
Toplayak bir
yere â’dâmızı ahbâbımızı
Mazhar-ı
nâse koyak sîret ü âdâbımızı
Her kimin hâli fenâ ise usansun a balam
Belki ıllarca yatanlar bir uyansun a balam
Gel
yazak şart içün öz tercüme-i hâlimizi
Hem
de doğrı olarak şerh idek ahvâimizi
Halk tatbîk
ilesün hâlimize kâlimizi
Anlasunlar
da bular gâye-i âmâlimizi
Her kimin kalbi kara ise utansun a balam
Belki
ıllarca yatanlar bir uyansun a balam
Sâbir
* * *
