KOŞMA
 
Ya İlahi görünmezden bir devlet
Zekatını veremezsem geri al
Helalından dört öküz ver Yarabbi
Koşup çifte süremezsem geri al
 
Yoksulluğu ezberledim nideyim
Verin aşkın badesini yudayım
Biraz altın ver ki hacca gideyim
Bu kavl üzre duramazsam geri al
 
Çok verirsin bi-namaza hayına
Saldın beni züğürtlüğün yanına
Köprüler yaptıram Tecem Suyu’na
Kagir bina kuramazsam geri al
 
Bir söz ver Yarabbi göreyim şimdi
Yoksulluk elinden ciğerim yandı
Üryana bir gömlek yetime hindi
Rızan için saramazsam geri al
 
Ne mümkün Yarabbim yolundan sapam
Ruhsat'in terk edip dünyaya tapam
Senin rızan için bir oda yapam
İki minder seremezsem geri al
 
KOŞMA

Daha senden gayrı âşık mı yoktur
Nedir bu telaşın ey deli gönül
Hele düşün devr-i Adem'den beri
Neler gelmiş geçmiş say deli gönül

Günde bir yol duman çöker serime
Elim ermez gidem kisb ü kârime
Kendi bildiğine doğrudur deme
Gel iki adama uy deli gönül

Şu yalan dünyadan ümidini üz
İnanmazsan bak kitaba yüz be yüz
Hanen mezaristan malın bir top bez
Daha doymadıysan doy deli gönül

Baktım iki kişi mezar eşiyor
Gam kasavet geldi boydan aşıyor
Çok yaşayan yüze kadar yaşıyor
Gel de bu rüyayı yoy deli gönül

Birgün bindirirler ölüm atına
Yarın iletirler Hakk'ın katına
Topraklar susamış adam etine
Hep ağzını açmış hey deli gönül

Mevlâm kanat vermiş uçamıyorsun
Bu nefsin elinden kaçamıyorsun
RUHSATÎ dünyadan geçemiyorsun
Topraklar başına vay deli gönül

RUHSATÎ

KOŞUKLAR...