ÇAĞRI

Bre koç yiğitler bre kocalar
Bir destan söyleyim, divan kurulsun
Böylesi destanı almaz heceler
Meydan sazlarına meydan verilsin

Her yandan toplaşup biz bize gelüp
Dağlar taşlar ile avaza gelüp
Vurdukca tellerden yalaza gelüp
Parpar parlamayan teller kırılsın

Karşiya çıkılsın bütün illerde
Bir daha anılsın adı dillerde
Ha geldi gelecek diye yollarda
Toz duman içinden hep o görülsün

Şavkı vursun bize yanarcasına
Dönsün zaferlerden dönercesine
Yediden yetmişe askercesine
Ayağa kalkılup selam durulsun

Sıyrılsın kılıçlar yıllık pasından
Şılasın sancaklar gün ortasından
Vazgeçsin gönüller sonsuz yasından
Onun gönlündeki eyyam sürülsün

Ben de bozup bahtım ile ahdımı
Kırk yıl gerilere sürdüm atımı

Ölümle aramız bir ok atımı
Asılın yaylara bahtım dirilsin

Dolular içüp de hasret tasından
Esrümüş yatarken devran kösünden
Gökyay'ım uyanıp şenlik sesinden
Korkulu düşlerin hayra yorulsun

Orhan Şâik GÖKYAY

KOŞUKLAR...